در امتداد یک روز بلند پائیزی

رهگذر ، خیابان ، عاشقی

delna — Sat, 17 Nov 2007 23:25:11 +0000

هنوز هم صدای قدمهایت در گوشم طنین انداخته هنوز هم نگاهت بر چشمهایم گره شده حالا دوست داشتن برتر از عشق شده و تو هنوز هم با این اوصاف عاشق هستی . سالها در پیچ و خم کوچه های بی نشان بدنبال تو اشکهایم جاری شده در این کوچه ها ی ناشناس هنوز هم بوی عطر زلفت مانده همان عطری که صبح ان روز بارانی با چشمان اشک آلود در کنار خیابون از دست آن دوره گرده گرفتیم آن باران و آن شهر و آن دوره گرد و من می دانستم که تو از اینجا خواهی رفت . درخت های کنار خیابون و جوی آب هنوز هم در پای آن ها می سوزد.آخرین صبح جدایی هوای گرفته ای داشت که باران هم اشک ها را به تماشا آورده بود چرا رفتی ؟ سالها ست که رفتی و هیچ خبری از تو نیست و سالها ست آن دوره گرده منتطرت مانده که آن بوی عطر را روزی برای اهالی آن خیابون هدیه بیاری . و من دور از این هیاهو هر روز قدمهایم را برای گردش به کنار همان خیابون می برم چشمهایم هنوز هم نگران است دنبال این و آن می گرد.اما من هنوز هم خاموشم ، هنوز هم دوره گرد انتطار شنیدن یک دل سیر از درد دلهای من را به تماشا ایستاده. هر روز صبح اشک چشم هایم را با دستمالی عطر آگین پاک می کند تا من بوی عطر آن صبح را فراموش کنم . من بوی عطرها را با اشک هایم در هم آمیخته ام که سنگ فرش خیابون شاید تو را فراموش کند.راستی هنوز هم عابرهای آن خیابودن صبح ها آنجا هستند دیگر همه ما را شناخته اند و قصه از عاشقی تو و دیوانگی من ساخته اند قصه تو و من هنوز مشق دفترهایی است که گوشه هایش با جوی آب و درختان سبز و پیرمردی با قد تکیده که به انتطار ایستاده نقاشی شده …هر روز صبح یک نفر دفتر خود را برای خواندن قصه عاشقی به کنار خیابون می آورد یکی از آنها روز ی می خواند : دیشب خواب دیدم او آمده دنبال تو می گرده و از مجنونی می گوید که عطر موهایش را عوض نکرده می گفت : همه اش گریه می کرد و قصه از جدایی سالهای دور می گفت . او می گفت : سالها پیش عاشق یک رهگذر شدم او هم ردّ چشمهایم را خوانده بود من هر روز دنبال او راه می افتادم و مزاحم خلوت چشم های اشک آلود او می شدم اما هیچ وقت حرف نزد او همه اش با چشم هایش می فهماند که دوستم دارد اما حرفی نمی گفت. روزی که آمده بود با من حرفی بزند مثل آدم هاییکه انگار سالهاست که همدیگر را می شناسیم با او قهر کردم و حرفی نزدم ولی او بهار نارنجی بدستم داد و گفت:عاشقی سخته بیا دوست هم باشیم .اما من با او قهر کردم .و حالا بعد از گذشت سالها از آن صبح بارانی عابراینی با چشم های اشک آلود حالا فهمیده ام که :

دوستی برتر از عاشقی است .

تاریخ: 19/5/81ساعت: 10:15 صبح

یه تبسم … رنگ تنهائی نباشه

delna — Sat, 17 Nov 2007 23:18:37 +0000

یه روز روبه آفتاب می نشینم تا دم غروب انتظار آمدنت را می کشم جاده ها را تا خود غروب با یاس، با بابونه با رازقی و بهار نارنج نقاشی می کنم، فقط برگرد. هیچ می دونی چند روزیه که رفتی، هیچ می دونی چطور شب هایم را روز می کنم. برگرد، دوباره بشیم همدم تنهائی هم. اگه حرف هم نزدیم دست هامون روی هم باشه، چشم هامون توی همدیگر غرق بشن، اگه خواستم حرفی بزنم، یه قطره اشک کافیه، اگه خواستی اشک هام رو پاک کنی چاره اش یه تبسمه، اون هم کافیه،وقت رفتن منو با خودت ببر،ببر اونجا که رنگش رنگ تنهائی نباشه … .

تاریخ : 14/02/1386ساعت : 00:51:35

در امتداد یک روز بارانی

delna — Sat, 17 Nov 2007 23:16:13 +0000

رنگ چشمان تو ،رنگ آسمون آبی، موج اشک های تو شب بارانی، شب از دریچه چشمان تو شکفته است، باران از چشم های تو .یه روز ابری، نم نم بارون شروع شد، من پشت پنجره به تماشا ایستاده بودم صدای پای بارون را گوش میکردم خیابون داشت خیس می شد، پنجره تاب نگه داشتن قطرات رانداشت تنها گریه می کرد.یاد چشمان بارونی تو افتادم که نگاهت در آن داشت غرق می شد، اشک موج می زد به بلندی یک روز بارانی، خاطرات ابری داشت چشم های تو را ابری می کرد و چشمان تو به اشک نشسته بود زیبا بود اما پُر دلتنگی .بارون در خیابان جاری شده و اشک روی گونه ها، آسمون ابری و چشمان تو مه آلود و من رهگذری را می مانم که آمده ام در یک روز بارانی تو راببینم و چشمانم خیس شوند مثل چشمان تو و چشمان هر دوی ما بارونی شود در امتداد یک روز بارونی… تاریخ :05/03/1386ساعت شروع : 01:20:00

در امتداد یک روز بلند پائیزی

delna — Sat, 17 Nov 2007 23:14:02 +0000

برای من یک دنیا یعنی تنهایئ ،خیال ،آرزو .برای تو یک دنیا همه قصه ها. وقتی قصه را آغاز می کنی من یک دلداده و تو یک دلربا… قصه شروع می شود از غروب یک روز بهاری ،آن موقعی که آفتاب آروم از بالای درختان پائین میاد جائیکه سایه هامون بهم می رسند ،نگاههایمان بهم می رسند و من و تو با یک لبخند شروع می کنیم جاده های تنهائی را. اولین قدم را تو برمی داری و من دومی را. من یکی مثل تو و تو یکی مثل من. من و تو تنهائی را شروع می کنیم در طولانی ترین جاده ،جائی که به آفتاب خواهیم رسید در امتداد یک روز بلند پائیزی .

تاریخ :04/03/1386ساعت :02:06:53